Parafia Dobrego Pasterza w Nagawczynie w dniach 18-19 lutego 2015 r. przeżywała nawiedzenie obrazu Jezusa Miłosiernego i relikwii św. Jana Pawła II i św. s. Faustyny. Uroczystości nawiedzenia została poprzedzona kilku dniowym przygotowaniem.
Rekolekcje Miłosierdzia Bożego prowadził sercanin ks. Zdzisław Płuska, który starał się jak najprościej i jak najgłębiej ukazać wielkość Bożej Miłości, która objawiła się w Sercu Jezusa przebitym na krzyżu, z którego wypłynęła krew i woda. Każdy dzień zakończony był Apelem Jasnogórskim, na którym codziennie odczytywane były prośby wiernych, przynoszone na karteczkach.
Sam dzień nawiedzenia przypadł w środę popielcową, posypanie głów popiołem i klimat rozpoczynającego się postu podkreślił jeszcze bardziej wielkość Bożego Miłosierdzia, które tak dogłębnie wypowiada się w przebaczeniu a które przynosi Jezus, posłuszany aż do śmierci krzyżowej.
Mszy św. nawiedzenia przewodniczył ks. Bp. Stanisław Salaterki, a zaraz po niej całą dobę, kościół był wypełniony przez parafian, którzy ze łzami w oczach przychodzili do zdroju Miłosierdzia.
Nasza misja zrodziła się z nadziei 1947 roku, gdy nasi poprzednicy pośród powojennych zgliszcz zaczęli zawierzać polskie rodziny Bożemu Sercu. To z ich wiary i trudu wyrosło dziedzictwo, które z dumą niesiemy dzisiaj.
Choć czasy się zmieniły, serce człowieka niezmiennie pragnie tego samego: bezpiecznego schronienia. Wierni testamentowi naszych ojców, z tą samą pasją pukamy do Waszych drzwi. Przynosimy pokój płynący ze Źródła Miłości, które od pokoleń umacnia, leczy i odnawia każdą rodzinę. W tym Sercu jest nasza historia – i Wasza przyszłość.
W świecie pełnym lęku i zagubienia, najbardziej brakuje nam spotkania z Bogiem, który kocha bezwarunkowo. Jako Sercanie powracamy do źródeł – do świeżości pierwszej miłości, która kiedyś porwała serca apostołów.
Naszą drogę wyznacza Serce – jedyne światło zdolne rozproszyć mrok współczesnego chaosu. To w Nim odnajdujemy oblicze Boga bliskiego, czułego i miłosiernego. Niech ta żywa Miłość stanie się naszym wspólnym fundamentem. Razem, z wiarą, która kruszy lody obojętności, przywracajmy światu nadzieję. Bo tylko miłość ma moc, by naprawdę nas ocalić.